Nans' Life Blog

Zo zou ik er dus uitzien in een 3D game
 

Beetje ’weird’ , niet? Maar wél coole technologie.
Scan werd uitgevoerd op CWF08 door eyeBcom.Be

Als je de eerste dag namen op de affiche hebt als John Cleese en Steve Wozniak, dan vrees je toch wel even dat de tweede dag een pak minder gaat zijn. Minder volk, mindere kwaliteit. Niets was minder waar, ook dag twee was meer dan de moeite waard.

Opening keynote speaker was Tom Kelley, niet alleen een gepassioneerd verteller, maar ook iemand die met concrete voorbeelden komt, niet iemand die zomaar over zichzelf verteld, maar zijn kennis wil delen. Het lijkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Tom leerde ons vooral om je als een antropoloog te gedragen, van kijken kan je leren. Maar kijk met andere ogen, vermijd “déja vu”, maar zorg voor een “Vuja de”.

In de categorie the roaring twenties speakers net voor lunch (ditmaal was er wél genoeg eten ) kwam een toch wel onverwachte spreker aan het woord. Onverwacht in de zin van ‘beroepscategorie’, niet onverwacht in de zin van ‘creatieve geest’. Devon Reid is een dichteres én coach, wat eerst een vreemde combinatie is, maar eigenlijk dan toch weer niet. Devon was trouwens bloednerveus, waardoor de eerste 10 minuten wat gespannen liepen. Enkelingen hadden weinig interesse voor intellectuele creativiteit en vonden het nodig om demonstratief op te stappen. En dat terwijl we gisteren nog ‘geleerd’’ hadden dat je met respect écht wel verder geraakt in het leven.

De namiddag werd heropend door Dan Heath, voor mij de verrassing van de dag maar ook de beste ‘presenter’ van de twee dagen. Dan gaf ons “SUCCES” mee: Simple, Unexpected, Concrete, Credible, Emotional, Stories. Elk van deze elementen werden toegelicht, en hoewel ‘Emoties’ nog het moeilijkste lijkt om uit te leggen kwam hij met een wel zeer ‘Emotional’ voorbeeld:

Ik vond ‘m zo goed dat ik alvast meer wilde weten en ik zijn boek gekocht heb.

Afsluiter Chris Anderson is me toch beetje tegengevallen. Ik vond dat hij te snel ging en met momenten een onsamenhangend verhaal vertelde waardoor je soms niet wist waar hij naartoe wilde. Waarschijnlijk te wijten aan het feit dat hij zowel de Long Tail story wilde vertellen als over zijn pas afgewerkte boek ‘Free’. Mogelijk was het de eerste keer dat hij voor een publiek stond terwijl hij over de twee thema’s wilde vertellen. Jammer eigenlijk.

Wat heb ik onthouden van dag 2:

• vraag je klanten niets, maar bestudeer ze (dixit Kelley)
• Vuja de (dixit Kelley)
• Hou van jezelf, luister naar jezelf (dixit Reid)
• Creativity is killed by meetings & comittees (dixit Heath)
• “One size fits all” bestaat niet meer, focus op niche en fragmentatie (dixit Anderson)
• Voor de consument is relevantie belangrijker dan kwaliteit (dixit Anderson)

Samengevat vond ik het twee geweldige dagen. Niet alle sprekers waren even goed, maar de echt goeie maakten dat meer dan goed. Siegfried Bracke speelde gastheer en deed dat meer dan naar behoren, op z’n oerdegelijks Siegfried’s
Organisatie was top! Ik denk dat iedereen tevreden naar huis kon. Ik alvast wel.

En nu ben ik benieuwd wanneer ik m’n 3D scan kan downloaden

Vandaag naar het meer dan geslaagde CWF08 geweest, het forum voor/door creatievelingen en geesten die het graag willen worden. Ik keek er echt wel naar uit want de sprekers waren echt niet de eerste de beste. John Cleese en Steve Wozniak als uitschieters, en deze eerste loste echt wel de verwachtingen in. Afsluiter Steve Wozniak (aka Woz) las zijn (te langdurige) biografie voor, wat soms niet altijd even spontaan overkwam. Cleese had geen papiertje nodig, maar dat is dan ook een acteur . Ahja, ik geef toe, hij las een paar korte passages voor uit “Hare Brain Tortoise Mind”. Ik voelde in de zaal ook veel meer respect voor Cleese, denk dat Woz vooral de Apple addicts begeesterde.

Tussen deze grote namen zaten – in vergelijking met Cleese en Woz – iets minder bekenden, maar toch wel zeer verrassende sprekers. Zo had ik nog nooit gehoord van Jef Staes en zijn rode apen, maar daar zal nu wel verandering komen. Ik vond deze man gewoon schitterend . Ik heb zelfs spontaan zijn boek gekocht (en laten signeren). Ook een zeer leuke verrassing was Martin Heylen (diene met het hoge knuffelgehalte), een geboren verteller, zowel in beeld als taal.

Theo Jansen zijn werk had ik al op tv gezien, maar toch wel indrukwekkend als je een van zijn strandbeesten echt ziet wandelen.

Wat ik heb onthouden/geleerd in enkele woorden:

• creatieve ideeën komen naar boven wanneer je je relaxed (dixit Cleese en Wozniak), leg dus af en toe je voeten eens op tafel
  • Had Einstein ook al gezegd
• toon respect (dixit Staes en Heylen)
• stop controle, laat mensen met een vrije geest werken (dixit Staes)
• iedereen heeft een verhaal, je moet alleen luisteren (dixit Heylen)

Ik hoop dat het morgen ook een inspirerende dag wordt.

Collega Kris Hoet legt het haarfijn uit.. hoe pak je dat nu allemaal aan, bloggen over je eigen interesses, maar ook over je werkgever. Hoe haal je daar het beste nu uit? Hoe combineer je al die nieuwe media, maar vooral, hoe blijf je geloofwaardig.

“Kris Hoet, who recently took over blogger relations for Microsoft in Europe, discusses the difficulty of distinguishing between personal and professional blogs.”

Of hoe ze het bij ThomasCook wél begrepen hebben om in te pikken in het social media verhaal. Een banner campagne laten lopen is duur en Facebook  is een makkelijk alternatief. Misschien een ideetje voor Kinepolis die met een stevige anti-fans groep opgezadeld zit. Tijdens Peeters & Pichal deze ochtend op Radio 1 had de afgevaardigde van Kinepolis trouwens niet echt een positief antwoord klaar, enkel ‘ik denk dat we beter moeten communiceren‘…