May 15 2009
Holebi’s; is de strijd gestreden?
“Er is toch veel veranderd de laatste 25 jaar” is wat ik bij mezelf dacht toen ik onlangs op een Cafe De Love party was. Dans, muziek, live dance acts en dat met ongelofelijk veel vrouwen. Toen ik pakweg 19 was, moesten we het doen met obscure cafeetjes als de Shakespeare of de Pink Lady. Veel meer was er niet. Wél de jaarlijkse grote homofuif in de Stadsfeestzaal en de winterfuif in de Harmonie. Evenementen waar we als holebi’s naar uitkeken. Want openlijk leven/feesten als holebi was nog vrij taboe. De vroegere gay-betogingen zijn nu gay-parades geworden. Toen ik 18 was heb ik nog met foto in de krant gestaan mét roze ballon in de hand , een foto die genomen werd tijdens een betoging in Antwerpen. Betogen voor gelijke rechten, trouwen en adopteren, want dat was nog zeer veraf.Ondertussen is er de anti-discriminatiewet, ben ik na 20 jaar samenwonen eindelijk met mijn vriendin kunnen trouwen in 2003 en heb ik vorig jaar onze kinderen (KID) kunnen adopteren, zodat de kinderen nu ook echt ‘onze’ kinderen zijn.
Uiteraard zijn er nog vooroordelen, is er nog discriminatie en pesterijen, maar wat kan de politiek, de wetgever nu nog meer doen? Ik vraag me dan ook vaak af: “is de strijd gestreden?”..
Wat vinden jullie? Wat moet er nog veranderen/verbeteren?
De strijd is nog niet gestreden. Zie maar aan het artikel in de krant een paar weken geleden: 1 op 10 jongens vindt seks met hetzelfde geslacht verkeerd ( http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/842143/2009/05/04/Holebi-zijn-nog-altijd-geen-bespreekbaar-thema-op-scholen.dhtml ). Dat zijn er best veel, 1 op 10. In een school van 800 leerlingen zijn er dat 80, twee tot drie volledige klassen… Er moeten er maar een paar zijn die wat prekerig worden en de sfeer kan helemaal omslaan.
Naar mijn ervaring zijn veel mensen homo-tolerant omdat het “moet” of omdat het ze differentieert en niet omdat ze een innerlijke overtuiging hebben tolerant te zijn. Zonder externe druk worden die mensen vanzelf weer anti. De druk moet dus onderhouden blijven.
Als ik hoor dat de holebi-federatie zichzelf afvraagt wat ze nog kan doen, houd ik mijn hart vast. Als we zo verder modderen, komt het taboe en de haat vanzelf terug, daar ben ik zeker van.
Mijn gevoel is dat er inderdaad veel veranderd is maar dat er nog veel vooroordelen zijn bij jong en bij oud en dat enkele structurele goede oplossingen nodig waren…
De doorsnee mening van mijn medemens is vrees ik niet zo gek veel veranderd en vaak nog erg bekrompen op vlak van gelijkheidsbeginsel holebi’s en hetero’s.
Er kan zeker en vast nog veel veranderen… Overal waar we documenten moeten invullen staat nog steeds man en vrouw, vader en moeder… Dat is elke keer confronterend vind ik… Twee jaar en half geleden werd onze eerste dochter geboren, toen botsten we op het feit dat in ons gemeentehuis (herselt) de papieren nog in de computer moesten worden aangepast aan onze ‘situatie’. Twee jaar later, november laatstleden, werd onze tweede dochter geboren, ook in herselt, komen we tot de conclusie dat ze daar juist geen enkele moeite hadden gedaan om die papieren aan te passen, want alweer moesten we wat langer wachten omdat…… en zo is het bijna bij alles zo… Hier en daar heeft men toch al de moeite gedaan, maar er is nog heeeeeeeel veel die kan veranderen! Ik ben eens benieuwd binnenkort als ons oudste dochtertje naar school moet, wat we daar allemaal gaan ‘beleven’ om alles tot een goed einde te brengen qua papieren enzo…
Wat ook nog beter kan is het prijskaartje die vasthangt aan kunstmatige inseminaties enzo… Nu betaal je bijna alles zelf, bij het één ziekenhuis al meer dan het ander… Maar als je dan hoort waar de ziekenkas wel allemaal intussen komt, dan wordt je er groen van!
De strijd is nog lang niet gestreden als je ‘t ons vraagt… Maar we streven al zo lang naar gelijkheid in ons ‘anders-zijn’…
Ter informatie:
Wat de partijmedewerkers van Open VLD (en andere partijne) over volgende vragen te zeggen hadden, vind je op http://www.enigverschil.be/magazine
1. Wat heeft uw partij in het verleden reeds bereikt voor holebi’s?
2. Wat is jullie standpunt in verband met de weigering van het Rode Kruis om homo’s bloed te laten doneren?
3. Wettelijk is holebi-adoptie reeds mogelijk, maar in de praktijk komt het niet van de grond. Wat is jullie mening hierover?
4. Er lijken reeds grote stappen gezet in de acceptatie van holebi’s. Is het nog nodig om holebiverenigingen te subsidiëren?
5. Zijn er “roze” kandidaten binnen jullie partij?
6. Wat is er, niet holebi-gerelateerd, in de komende verkiezingen enorm belangrijk voor jullie?