Jun 22 2009
Niemand kan multitasken en altijd connected zijn
Noch mannen, noch vrouwen kunnen multitasken. Ons menselijk brein laat het gewoon niet toe, is er niet voor in staat. Deze stelling komt niet van mij, maar van Professor Coppernolle die vandaag ettelijke keren werd geïnterviewd naar aanleiding van het overlijden van een baby, vergeten in de auto door haar vader. Een tragische zaak…
Ik zal de laatste zijn die zal zeggen “hoe kan dat nu?”… Ik ben er met mijn druk leven er terdege van bewust dat dit ook mij ‘zou’ kunnen overkomen. Onlangs nog al pratend een bbq verlaten en wanneer we bijna aan de auto waren merkte iemand op ‘hadden jullie geen dochter bij’. Gelukkig op tijd gemerkt dus én onze dochter is geen kleuter maar een jonge tiener. Die we ook heel de avond amper hadden gezien, zij amuseerde zich elders op het feestje. Maar hoe dan ook, ook zij was aan onze aandacht ontsnapt.
Uiteindelijk zijn er maar drie redenen waarom dit kan gebeuren (ik niet uitgevonden maar Prof Compernolle):
- we kunnen geen meerdere taken tegelijkertijd uitvoeren
- onder stress doen ook slimme mensen zeer domme dingen
- “always and everywhere connected” ofte constant bereikbaar
Dat laatste is eigenlijk de doorslag… Altijd een oog op de smartphone of Blackberry. SMS, MMS, e-mail… en altijd onmiddellijk reageren.. We leven dus constant in een ‘reactiemodus”’. Alsof de afzender geen 24u kan wachten. Vroeger draaide bedrijven óók als we niet 24u beschikbaar waren. Trouwens, maar weinig werkgevers verwachten dat ook van ons. Meestal leggen we het onszelf op, willen we ‘scoren’ en vooral productief zijn. De collega beantwoordt de e-mail snel, dan zal ik het ook wel doen denken we te vaak. We krijgen ook teveel e-mail. Naar aanleiding van het verlof van een team lid, heb ik me de gewoonte aangemeten om niet meer elke mail naar heel het team (6) te sturen, maar telkens te kijken en te denken ‘wie moet deze mail nu écht ontvangen?’. Op deze wijze beperk je het aantal e-mails aanzienlijk. Niet elke mail hoeft cc: naar iedereen te gaan. Als ik naar mijn eigen inboxen krijg (Microsoft, FemiStyle en privé) verwerk ik makkelijk 300 e-mails per dag (Facebook en Twitter niet meegerekend). Ik schat dat amper 20% daarvan nuttig en informatief én nodig is. Maar je moet wel heel je inbox doorploeteren…
Britt is niet de eerste baby die in de auto vergeten werd, ik denk ook niet de laatste… jammer genoeg. Mijn medeleven gaat alvast uit naar de ouders. Dit wens je niemand toe.
Het is een kleine moeite voor dat kinderverblijf om 1 uur na vermoedelijke aankomst van de peuter de ouders te contacteren om te vragen waar het kind blijft. Het drama zou niet gebeurd zijn.