Nans' Life Blog

Gekke combinatie vandaag op Het Nieuwsblad

Ik heb een week de iPhone 3G mogen testen. Ik geef toe, de eerste twee dagen dacht ik ‘woaw’.. tot ik twee dagen het zonder pc moest doen en ik aangewezen was op deze Apple gadget…

Zoonlief Timo ging bijna uit zijn dak toen ik met de iPhone thuiskwam. Een 15-jarige is uiteraard zeer vatbaar voor (over)hyped gadgets en vond het dus supercool dat ik dit ding mocht testen. In het kort, ik was het toestel de eerste avond al enkele uren kwijt. Voordeel, hij had een aantal applicaties geïnstalleerd om eens te laten zien hoe knap die iPhone wel was. Alleen gratis applicaties weliswaar, ik wilde er geen kosten voor maken … En op al die applicaties die technisch wel knap zijn, vroeg ik hem: “Maar wat ben je daar nu mee?”… als antwoord kwam alleen maar: “Maar da’s toch cool!” … Tja..

Ik was ook wel verkocht aan de leuke interface zoals het bladeren door je foto’s door gewoon met je wijsvinger van links naar rechts over het scherm te gaan alsof je door een magazine bladert. Het switchen van verticaal naar horizontaal scherm, nice… Kortom, touchscreen is fun & easy… tot je dat ding écht wel nodig hebt om te communiceren in twee richtingen. Toen ik twee dagen op het CWF event was, was ik ook volledig aangewezen op de iPhone om mails te lezen maar ook te beantwoorden, om SMS’en te lezen én te sturen en om te Twitteren (goed, ik geef toe dat die laatste niet echt een business applicatie is ). En dan blijkt dat een aanraakscherm helemaal niet toereikend is. Het scherm reageert enkel op vingerdruk en niet bv op je vingernagel. Dus fijn werken zoals met een pen is niet mogelijk. Ik vraag me af hoe mannen met grote dikke vingers hun e-mails tijpen . Op bepaald moment was ik het beu om weeral fouten te verbeteren in mijn sms bericht dat ik het mét fouten verstuurde. Ik kreeg als antwoord: “Ben jij dronken?” …

Tweede niet onbelangrijk minpunt vond ik de batterij, veeeel te snel uitgeput. Maar ja, het toestel is dan ook wel heel plat . Ik vind de iPhone dus absoluut niet geschikt voor zakenmensen die actief communiceren via e-mail ed. Het is een gewoon een leuke gadget. Wist je dat er een applicatie is dat helemaal niets doet maar wel 1.000 dollar kost? Een app dat alleen maar op je iPhone een rood glinsterend iets toont. Maar al je ‘vrienden’ weten dat je veel geld hebt, want je hebt 1.000 dollar uitgegeven….  *zucht*.

Er zijn wel  veel applicaties voor de iPhone (gratis en tegen betaling). Reden daarvoor is alleen maar dat het voor developers makkelijker is om een programma te schrijven waarbij ze exact weten hoe het er zal uitzien. Er is maar één type iPhone. Maar er zijn tientallen gsm’s met Windows Mobile, allen met verschillende schermresoluties. Dus een grafische interface ontwikkelen wordt dan iets complexer. Je app moet geschikt zijn voor veel verschillende schermpjes… Ontwikkeling vraagt dus wat meer inspanning én expertise. Dus ga je weinig programma’s vinden voor Windows Mobile die niet onmiddellijk voor inkomsten of productiviteit zorgen.

Ik bedank dus voor de iPhone vooral omwille van het onhandig virtuele toetsenbord (en er is nog geen Mesh Client). Ik kijk wél uit naar het testen van de nieuwe HTC HD, deze heeft immers het best of both worlds; touchscreen te bedienen met vingers à la iPhone maar heeft ook een pennetje (dat je niet verliest want wordt magnetisch in houder vastgezet). En de HTC HD draait op Windows Mobile die mij een vlekkeloze integratie garandeert met Windows Live software   Maar voorlopig werk ik wel rustig verder met mijn HTC TytN II, smartphone met touchscreen, te bedienen met pennetje én heeft een echt toetsenbord.

Vandaag naar het meer dan geslaagde CWF08 geweest, het forum voor/door creatievelingen en geesten die het graag willen worden. Ik keek er echt wel naar uit want de sprekers waren echt niet de eerste de beste. John Cleese en Steve Wozniak als uitschieters, en deze eerste loste echt wel de verwachtingen in. Afsluiter Steve Wozniak (aka Woz) las zijn (te langdurige) biografie voor, wat soms niet altijd even spontaan overkwam. Cleese had geen papiertje nodig, maar dat is dan ook een acteur . Ahja, ik geef toe, hij las een paar korte passages voor uit “Hare Brain Tortoise Mind”. Ik voelde in de zaal ook veel meer respect voor Cleese, denk dat Woz vooral de Apple addicts begeesterde.

Tussen deze grote namen zaten – in vergelijking met Cleese en Woz – iets minder bekenden, maar toch wel zeer verrassende sprekers. Zo had ik nog nooit gehoord van Jef Staes en zijn rode apen, maar daar zal nu wel verandering komen. Ik vond deze man gewoon schitterend . Ik heb zelfs spontaan zijn boek gekocht (en laten signeren). Ook een zeer leuke verrassing was Martin Heylen (diene met het hoge knuffelgehalte), een geboren verteller, zowel in beeld als taal.

Theo Jansen zijn werk had ik al op tv gezien, maar toch wel indrukwekkend als je een van zijn strandbeesten echt ziet wandelen.

Wat ik heb onthouden/geleerd in enkele woorden:

• creatieve ideeën komen naar boven wanneer je je relaxed (dixit Cleese en Wozniak), leg dus af en toe je voeten eens op tafel
  • Had Einstein ook al gezegd
• toon respect (dixit Staes en Heylen)
• stop controle, laat mensen met een vrije geest werken (dixit Staes)
• iedereen heeft een verhaal, je moet alleen luisteren (dixit Heylen)

Ik hoop dat het morgen ook een inspirerende dag wordt.