Nans' Life Blog

Gisteravond op uitnodiging van Belga naar een filmvoorstelling geweest op het Filmfestival van Gent. De film die werd aangeboden was The Cove. Ik had van deze docu-film nog niet gehoord, dus wist niet echt goed wat te verwachten. Even eerst wat op internet opgezocht en dan toch met gemengde gevoelens naar ginder gereden. Gemengde gevoelens omdat de film gaat over handel en afslachting van dolfijnen. En op een zaterdagavond heb ik toch liever luchtigere dingen als ontspanning. Maar ik ben nu echt wel blij dat ik de film gezien en ik raad ook iedereen aan om deze te zien. De film vertelt het verhaal van een team dat heel wat moedig spionagewerk doet om heel de wereld te kunnen tonen wat er in het Japanse Taiji gebeurt. Dolfijnen worden in een baai geduwd, vervolgens staan er dolfijnentrainers klaar om er enkele uit te kiezen die gebruikt worden voor commerciële doeleinden in dolfinaria (shows voor massapubliek, centra voor ‘zwemmen met de dolfijnen’ ofte voor  “a multi-billion dollar dolphin entertainment industry”.)

Dolfijnen die niet worden ‘uitgekozen’ worden daags nadien gewoon met spiesen gedood. Het mooie azuurblauwe water kleurt rood ….

Diegene die het dus overleven en naar dolfinaria worden overgebracht zijn daarom niet gelukkiger.. het meest gebruikte medicijn is een soort van Malox.. dolfijnen zijn zo gefrustreerd dat ze letterlijk kapotgaan aan onder meer maagzweren.

• Officiele website The Cove
• Facebook group The Cove
• Facebook fanpage The Cove
• Meer videomateriaal op YouTube

Bloggers over ‘The Cove’:

•  The Cove: The Killing Must Stop

Net terug thuis van editie 18 van de Brussels Girl Geek Diners. Ditmaal werd de kar aan die van het maandelijkse event van Kinepolis gehangen; Ladies @ The Movies. Niet dat de kous daarmee af was, want Clo (aka @bnox) slaagde er toch maar in om alle non-BGGD’ers jaloers te maken met onze veel grotere (and better looking) goodie bag, apart plekje voor de lekkere broodjes én aparte zitplaatsen in de bioscoopzaal. Logisch dat ze uiteindelijk ook content was dat de film kon beginnen (ná de sponsortombola) en ze onderuit kon zakken… mét Blackberry in aanslag wel te verstaan, kwestie van onder meer de #bggd18 Twitter stream te kunnen volgen.

Dan wat betreft de film zelf: Fame… helemaal geen hoogvlieger, in geen geval dezelfde inhoudelijk maatschappelijk waarde als de originele uit 1980 (ik was toen 17). Helemaal geen inhoud eigenlijk. Geen verhaallijn, geen uitgediepte personages, zwakke acteerprestaties, voorspelbare dialogen, adolescenten die op 4 jaar niet van look veranderen … kortom, een Studio 100 film zou ik zo zeggen. Leuk voor tieners, dat wel. De mijnen thuis zouden film waarschijnlijk ‘super’ vinden.  Dan helemaal niks goed aan de film? Ja hoor, de dansprestaties zijn prachtig, zowel uitvoering als choreografie, zeer mooi om naar te kijken. En onze Amerikaanse ambassadeur Howard Gutman zet nog de meest geloofwaardige rol neer Of was dat omdat ik hem zo sympathiek vond in De Laatste Show? Ohja, ook de soundtrack vond ik goed. Ook de originele versie kreeg destijds 2 oscars voor de muziek.

In ieder geval, het was mijn eerste Ladies @ The Movies in Kinepolis en dat concept is wel voor herhaling vatbaar. Geen lady, maar wel zin voor film, zou zeggen: ga naar De Helaasheid Der Dingen kijken. Ik denk dat deze film stukken beter is terwijl die gemaakt is met een veel lager budget