Fortune publiceerde ook dit jaar weer hun lijst ‘40 under 40’, oftwel, 40 reizende sterren in de $$$-wereld die de gezegende leeftijd van 40 nog niet bereikt hebben. Jonge sterren dus, want eens de 40 voorbij ben je oud en afgeschreven op de arbeidsmarkt (sorry voor het cynisme). Na pakweg 45 moet je carrière in een stijgende lijn zitten (zoals deze net-niet 40’ers) of je bent een gevestigde waarde, anders ben je maar een ‘gewone’ medewerker die eigenlijk al afgeschreven is. Val je dan zonder werk, vergeet het dan maar. Tenminste, dat kunnen we toch afleiden uit de cijfers van het aantal mensen die nog aan de slag raken als ze ontslagen zijn na hun vijfigste. Heb je een stevige specifieke ervaring achter de rug én durf, dan kan je nog als zelfstandige aan de slag gaan…
Wat me echter meer opvalt aan deze Fortune lijst is het is aantal vrouwen, of anders gezegd, het bijna ontbreken daarvan. In totaal tel ik 5 vrouwen *sic*… Is het omdat ze onzichtbaar zijn voor Fortune, of zijn ze er dan echt niet? Heel wat topvrouwen staan zelden in de schijnwerpers omdat ze gewoon hun job goed willen doen, zonder telkens weer zichzelf in de schijnwerpers te willen zetten. Sandra De Preter, de nieuwe baas van de VRT is zulk type vrouw. Weinigen kennen trouwens haar naam (“Een no-nonsensevrouw die meer zin leek te hebben in de taak die haar werd toegewezen, dan in het mediagedoe errond”). In ieder geval een dame die ik wel eens zou willen ontmoenten.
In ieder geval nog veel werk voor bedrijven zoals Femco die via trainingen en coaching proberen te zorgen dat er toch een mentaliteitswijziging komt in het bedrijfsleven én vrouwen helpen het glazen plafond door te breken. Zelf ga ik nu de tweedaagse training ‘Effectief leidinggeven voor vrouwelijke managers” volgen. Maar ook mannen mogen best wat gecoached worden zodat ze vrouwen toelaten tot de board rooms .
Op de site van Femco kan je trouwens nog heel wat interessante artikels lezen over m/v diversiteit in het bedrijfsleven.
Donderdag ll. ben ik (met velen anderen) naar Jump Forum editie 2010 geweest. Dat zulke events nog steeds nodig zijn bleek nogmaals toen een mannelijke collega’s spontaan begon te lachen toen hij las dat ik hiernaartoe ging. Als ik een man geweest was die naar een ‘male’ netwerkevent ging, zou hij naar alle waarschijnlijkheid dit wel ernstig genomen hebben.
Nog altijd groeien zeer weinig vrouwen door naar topmanagement functies, nog te vaak worden ze genegeerd, opzij geschoven en bovenal minder betaald (zie Equal Pay Day). Deels ligt de oorzaak bij mannen, deels bij de vrouwen zelf.
Eén van de panelgesprekken ging over wel of niet het invoeren van quota (positieve discriminatie). De meeste mannen reageren hier onmiddellijk vrij negatief op, maar er zijn ook vrouwen die het nut er niet altijd van inzien. Nochtans is het Noorse voorbeeld zeer duidelijk:
In 1993 waren in 3% vrouwen in de Noorse bestuursraden, in 2002 was dit gestegen naar 6%. Aan dat tempo zou het dus nog meer dan 100 jaar duren voordat we aan een volwaardig evenwicht zouden zitten. In Noorwegen is men dan ook overgestapt (en dat ging niet vlot) naar een verplichte quota van 40%. Resultaat in 2009: 45% vrouwen in de ‘boards’. En met succes!
Quota’s opleggen is uiteraard maar één middel, als vrouwen kunnen we zelf ook wel een en ander veranderen. Tips hoe je tal van zaken kan aanpakken vind je in het boek “De zijderoute naar de top“ van Mirella Visser. Dit boek is trouwens genomineerd voor managementboek van het jaar, én opmerkelijk, het enige genomineerde boek van een vrouwelijke auteur tussen 300 titels. Heb ik dan ook gekocht. Mirella was trouwens ook één van de gastsprekers.
Ik vond Jump Forum dit jaar zeer goed georganiseerd op een mooie locatie (én uitstekende catering), ik ben volgend jaar alvast terug present.
Vandaag naar het Jump Forum geweest dat plaatsvond in het prachtige BOZAR te Brussel. Al had ik de lokatie liever aan de rand van Brussel gehad. Maar hoe dan ook, het was een zeer goed georganiseerd event met interessante sprekers. Ik heb het niet opgezocht, maar de roots van de organisatie liggen duidelijk in het Franstalige gedeelte van ons landje, want we er waren twee Franstalige ministers uitgenodigd als sprekers; Joëlle Milquet en Marie Arena. Waarom geen Vlaamse minister? Beetje jammer. Voor de rest was het vrij internationaal en werd zowel Frans, Nederlands als Engels gesproken. Er was zelfs een simultane vertaling voor de toch wel talrijk aanwezig Engelstalige vrouwen.
We geven nogal makkelijk af op Afghanistan en de onbestaande vrouwenrechten bij de Taliban. Maar ook Israël heeft af te rekenen met non-respect voor vrouwen.
Geen schokkende filmpjes zoals Taliban die een jong meisje afranselen, wel iets dat intellectueel even schokkend is. De zopas geïnstalleerde regering van Netanyahu heeft twee vrouwelijke ministers. Da’s dus fijn. Maar twee kranten die zich richten tot ultra-orthodoxe joden publiceerden de officiële foto van de nieuwe regering enigszins aangepast; ze hebben de vrouwen op de foto gewoon verwijderd of zwart gemaakt!
Hieronder twee foto’s, de eerste de échte officiële, op de tweede werden de vrouwen Limor Livnat en Sofa Landver door mannen vervangen. Gelukkig is niet iedereen daar mee gediend en spotte de populaire krant zoals Yedioth Achronot hierover onder de titel ‘Vind de vrouw’.
“Meer vrouwen verwierven macht in de veertiger oorlogsjaren dan wanneer ook in de geschiedenis. Ze werden weerstanders, spionnen, activisten. Wanneer de regels verbroken worden of overhoop gegooid, voelen zij dat ze alles aankunnen. De meeste vrouwen vandaag vinden dat ze volgens de regels moeten spelen. Maar zo beperken ze zichzelf. Vrouwen zijn vredelievend en zoeken stabiliteit, maar deze omstandigheden zijn zelden in hun voordeel. Princessas zien in dat kansen geboren worden uit chaos. De truuk in deze relatief vredevolle tijden is om chaos te creëren en tot je voordeel te gebruiken.”
Rubin, Harriet New Yorkse uitgeefster, o.a. van het zakentijdschrift Currency, in The Princessa, Machiavelli for Women, 1997
Wie zou vandaag voordeel kunnen halen in de huidige chaos?
Fortune publiceerde ook dit jaar weer hun lijst ‘40 under 40’, oftwel, 40 reizende sterren in de $$$-wereld die de gezegende leeftijd van 40 nog niet bereikt hebben. Jonge sterren dus, want eens de 40 voorbij ben je oud en afgeschreven op de arbeidsmarkt (sorry voor het cynisme). Na pakweg 45 moet je carrière in een stijgende lijn zitten (zoals deze net-niet 40’ers) of je bent een gevestigde waarde, anders ben je maar een ‘gewone’ medewerker die eigenlijk al afgeschreven is. Val je dan zonder werk, vergeet het dan maar. Tenminste, dat kunnen we toch afleiden uit de cijfers van het aantal mensen die nog aan de slag raken als ze ontslagen zijn na hun vijfigste. Heb je een stevige specifieke ervaring achter de rug én durf, dan kan je nog als zelfstandige aan de slag gaan… 
Preter, de nieuwe baas van de VRT is zulk type vrouw. Weinigen kennen trouwens haar naam (“Een no-nonsensevrouw die meer zin leek te hebben in de taak die haar werd toegewezen, dan in het mediagedoe errond”). In ieder geval een dame die ik wel eens zou willen ontmoenten.
.
![9789047002604-150[1]](http://www.nancyverbrugghe.be/wp-content/2010/05/97890470026041501.jpg "9789047002604-150[1]")
